تامین مالی برای انواع کسب‌وکارها خصوصاً کسب‌و‌کارهای کوچک و متوسط بسیار حیاتیست چراکه در اکثر موارد منابع مالی اولیه برای راه‌اندازی کسب‌وکار و به واقعیت رساندن یک ایده خلاقانه، در اختیار فرد صاحب ایده وجود ندارد. لذا تامین این منابع و مدیریت آن به صورتیکه جریان نقدینگی را چون خون در رگ‌های کسب‌وکار جاری سازد، نقشی حیاتی دارد.

صرف‌نظر از اینکه مدل کسب‌و‌کار مورد نظر چقدر خوب باشد، چقدر سودآوری داشته باشد یا چند سرمایه‌گذار را بتواند جذب خود کرده‌ باشد، بهبود روند جریان نقدینگی حرکتی هوشمندانه برای هر کسب‌وکاری به حساب می‌آید.

اگر قادر به مدیریت جریان نقدینگی شرکت خود نباشید، دوام نخواهید آورد. اکثر کسب‌و‌کارهای نوپا و در حال رشد، نقدینگی مازاد برای پوشش کمبودهای خود و یا حتی مدیریت جریان نقدینگی خود را ندارند.

در طول عمر یک کسب‌وکار سال‌های اولیه عمر آن که با رشد بیشتر همراه است به عنوان چالشی‌ترین سال‌ها به لحاظ اهمیت نقدینگی محسوب می‌شود لذا جریان نقدینگی به یکی از عوامل مهم برای رشد کسب‌وکارها تبدیل شده و عدم توجه به این موضوع مهم، مانع رشد کسب‌وکار خواهد شد.

 

مدیریت جریان نقدینگی چیست؟

جریان نقدینگی مقدار پول نقد و غیرنقدی است که وارد یک کسب‌وکار شده یا از آن خارج می‌شود. جریان مثبت به معنی ورود بیشتر پول نسبت به خروج آن است و جریان منفی به معنی ورود کمتر پول نسبت به مقدار مورد نیازی است که کسب‌وکار برای تأمین هزینه‌های خود نیاز دارد.

برای محاسبه جریان نقدینگی یک کسب‌وکار به میزان نقدینگی در دسترس در آغاز و در پایان یک دوره زمانی مشخص توجه می‌شود. دوره زمانی می‌تواند یک هفته، یک ماه یا بیشتر باشد. اگر در پایان یک دوره زمانی مشخص، در حساب شرکت  مقدار بیشتری پول نسبت به آغاز آن وجود داشته باشد، کسب‌وکار دارای جریان نقدینگی مثبت و اگر مقدار آن پول کمتر باشد به معنی جریان نقدینگی منفی خواهد بود.

کسب مهارت در مدیریت جریان نقدینگی یکی از مهمترین مواردی است که باید برای کسب‌وکار خود از آن بهره‌مند شوید. همچنین این مهارت را می‌توانید در دیگر کسب‌وکارهای پرریسک به‌کار گیرید یا در مباحث مالی شخصی خود از آن استفاده کنید.

 

فرق بین جریان نقدینگی و سوددهی

جریان نقدینگی با سوددهی یکسان نیست. یک کسب‌وکار سودده می‌تواند در پرداخت صورتحساب‌های خود ناتوان باشد. همچنین صرفاً به دلیل آنکه یک کسب‌وکار توانایی روبه‌رویی با تمام تعهدات مالی خود را دارد، به این معنی نیست که این کسب‌وکار حتماً سودده است.

سود یک اصطلاح حسابداری است که در حقیقت فقط روی کاغذ تعریف می‌شود. اندازه‌گیری سود، روشی خاص برای نگاه به یک کسب‌وکار است. این کار به شما در مورد این‌که وضعیت کسب‌وکارتان به صورت روزانه به چه صورت است، اطلاعاتی نمی‌دهد. مشکلی که در گزارش صورت وضعیت درآمدی وجود دارد، آن است که این گزارش همه جنبه‌های مالی کسب‌و‌کار شما را نشان نمی‌دهد، در نتیجه در این میان اطلاعاتی وجود دارد که از قلم افتاده‌اند.

 

۱. بازپرداخت قرض‌ها

اگر شما وام داشته باشید یا سرمایه هایی وجود داشته باشند که در آغاز فرآیند کسب و کار گرفته و حال نیاز به بازپرداخت آن‌ها باشد در گزارش صورت وضعیت درآمدی نشان داده نمی‌شود. تنها بهره این وام‌ها در P&L وارد می‌شود، هرچند بازپرداخت این قرض‌ها می تواند نقدینگی زیادی را صرف نماید.

 

۲. پرداخت هزینه‌های مربوط به خرید تجهیزات

به طور مشابه اگر شما یک خرید مهم تجهیزاتی داشته باشید، هزینه آن در این قسمت نشان داده نمی‌شود. در عوض در طول عمر دستگاه یا تجهیزات، این هزینه سرشکن می‌شود.

 

 

۳. مالیات‌ها

در نظر داشته باشید که در این مرحله به سود کلی شما، هنوز مالیات تعلق نگرفته که معنی آن این است که سود کلی کمتر از مبلغ محاسبه‌شده خواهد بود. حتی اگر تمام سود شما به صورت نقد در دسترس باشد، نمی‌توانید از زیر بار مالیات شانه خالی کرده یا در یک زمان همه آن را پرداخت نمایید.

 

۴. نقدینگی دریافتی

در نهایت، خیلی از کسب‌وکارها از روش حسابداری تعهدی استفاده می‌کنند. به عنوان مثال ممکن است بر روی کاغذ ۲۰۰ میلیون تومان فروش محصول محاسبه کرده باشید، اما هنوز پرداختی به شما نداشته صورت نگرفته باشد، در این حالت شما همچنان در پرداخت قبوض و بدهی‌های خود با مشکل مواجه خواهید بود.

به علاوه چنانچه اموال غیرنقدی داشته باشید، به طوری که ارزش تمام کالاها و اموال شما مشخص باشد و در صورت وضعیت درآمدی‌تان نیز آمده باشد، مطمئناً برای اینکه نقدینگی‌تان را از این اموال استخراج کنید، باید ابتدا این اموال را به فروش برسانید.

 

ادامه این مقاله را در قسمت بعدی بخوانید....

 

 

 

 

برگرفته شده از: منبع

صاحب اثر  : تولید محتوای گروه جاوید

مدت زمان مطالعه : پنج دقیقه

 

 

نظرات

برای این مطلب نظری ارسال نشده است.

ارسال نظر