وام و تسهیلات؛ کلماتی که به وفور می‌شنویم. در کشورهای دیگر نیز همین وضعیت است. واژه‌ای که همراه با کلماتی دیگر یک مفهوم را بیان می‌کنند. اگر پول خواستم (با ذکر دلیل) به چه کسی مراجعه کنم و چگونه هر چه سریعتر آن را به دست آورم. چون پولی که دیرتر می‌توانید بگیرید بهتر است هر چه زودتر به دست آورید. خصوصا در شرایط ما که تورم تا حدی بالاتر از سایر کشورهاست ارزش پول به مرور زمان بیشتر کاهش می‌یابد که در سایر اقتصادها نیز این موضوع وجود دارد و تنها مختص ایران نیست. برای مثال ارزش یک دلار آمریکا در سال ۱۹۴۵ برابر با ۱۴.۳۲ دلار در سال ۲۰۲۰ است و ارزش یک دلار آمریکا در سال ۱۹۹۰ برابر با  ۱.۹۷ دلار سال ۲۰۲۰ است. در واقع ارزش پول این کشور با احتساب تورم طی سی سال نصف شده یا به بیان دیگر قیمت کالاها دو برابر شده‌‌اند. در انگلستان ارزش یک پوند در سال ۱۹۷۰ برابر با ۱۳.۴۷ پوند در سال ۲۰۲۰ است و یک پوند سال ۱۹۹۰ برابر با دو پوند در سال ۲۰۲۰ است. در اکثر کشورهای پیشرفته دنیا نرخ تورم دو رقمی نیز وجود داشته و این فقط مختص کشور ما نیست. یکی از خواص وام این است که نرخ آن طی دوره وام ثابت است و تورم بر نرخ آن تاثیر ندارد لذا امکان برنامه‌ریزی مالی را بیشتر فراهم می‌کند. برای مثال شما وامی سه ساله به ارزش ۵۰۰ میلیون تومان با نرخ ۲۱ درصد دریافت کرده‌اید لذا فرصت دارید ظرف سه سال بستری به وجود آورید که حتی با افزایش تورم بتوانید سودآوری را حفظ کنید. درصد عمده‌ای از میزان سرمایه در گردش اقتصاد جهانی ناشی از بدهی‌ها (وام) است. یعنی به دلیل تقاضای پول موسسات مختلف نسبت به ارائه سرمایه (وام) به متقاضیان می‌کنند تا آنها بتوانند امور مختلف خود را رفع و رجوع کنند. بسیاری از کسب‌وکارهای بزرگ و مطرح امروز دنیا از همراه شدن یک ایده با یک وام به موقع به وجود آمده‌اند. بسیاری هم از بین رفته‌اند یا به اشکال دیگری درآمده‌اند. پس از همراهی ایده و وام بحث مدیریت آن به وجود می‌آید. براساس آمار میزان بدهی عمومی (دولتی) در سال ۲۰۱۷ در اقتصاد ایران بالغ بر ۱۵ درصدِ کل تولید ناخالص داخلی بوده است که نسبت به خیلی از کشورها نرخ کمتری محسوب می‌شود. بنابراین پتانسیل دادن وام در اقتصاد ما بسیار بیشتر از سایر کشورها وجود دارد و اگر این منابع را بتوان به طور نسبی با مدیریت صحیح همراه کرد نتیجه مناسبی برای اقتصاد به همراه خواهد داشت و به آن جهش تولید مورد نظر می‌توان نزدیک شد.

در کشورهای اطراف ایران در خاورمیانه و حوزه خلیج فارس بر اساس آمار سال ۲۰۱۷ بدهی عمومی در عراق ۶۱ درصد تولید ناخالص داخلی بوده است. این نرخ در کویت ۲۶ درصد، در قطر ۵۶ درصد، در اردن ۸۶ درصد، در بحرین۸۲ درصد، در عمان۴۱ درصد بوده است. در ترکیه این نرخ ۲۹.۶ درصد، در روسیه ۱۱.۷ درصد، در عربستان سعودی ۳۰ درصد، در چین ۴۷ درصد و در هندوستان بالغ بر ۷۰ درصد است. همانطور که می‌بینیم دولت‌ها با مقروض کردن خود تولید سرمایه کرده‌اند و این سرمایه را در اختیار بخش‌های مختلف گذاشته‌اند تا ارزش تولید شود، اشتغال ایجاد شود و اقتصاد با شتاب حرکت کند. در واقع اگر این مقروض شدن نبود این کشورها که هر یک در زمینه یا زمینه‌های مختلف به پیشرفت‌هایی رسیده‌اند، قادر به توسعه نمی‌شدند. بنابراین اولین کاری که باید انجام بدهیم این است که تلقی خود را از نامناسب بودن گرفتن وام تصحیح کنیم. بعد از آن باید دید از چه راهی می‌شود سریع‌تر به منابع مورد نظر دست یافت. همراه شدن منابع و ایده و مدیریت صحیح به احتمال خیلی زیاد سودآور خواهد بود. چالش‌ها زیاد هستند و فرصت‌های سرمایه‌گذاری بسیار، فقط اراده می‌خواهد و منابع، همراه یا مدیریت صحیح و بهره‌گیری از مشاور که شما را به نتایج مورد نظر برساند.

پیشنهاد ما این است که از این فرصت استفاده کنید و اگر ایده‌ای دارید که به سرمایه نیار دارد دست روی دست نگذارید. برای مشاوره جهت تامین منابع موردنظرتان تا میلیاردها تومان با گروه مشاورین جاوید تماس بگیرید. ما در این راه کنار شما هستیم تا هرچه سریعتر شما را به هدفتان برسانیم.


صاحب اثر: تولید محتوای گروه جاوید

مدت زمان مطالعه: هفت دقیقه

نظرات

برای این مطلب نظری ارسال نشده است.

ارسال نظر