صنعت داروسازی، تغییر در چشم انداز

۲۵ اسفند ۱۳۹۷
154 بازدید

سایت گروه مشاورین جاوید- صنعت داروسازی یکی از صنایع قابل پیشرفت و امید بخش بعد از تحریم های اقتصادی علیه ایران است. جذابیت آن در این واقعیت نهفته است که نه تنها بسیار سودآور است، بلکه هم در بازار دارویی عمومی و هم در بازار دارو وابسته، تقریبا هرگز با کاهش تقاضا مواجه نیست. افزایش میزان رشد جمعیت و افزایش تقاضا برای مراقبت های بهداشتی، قابلیت رشد صنعت داروسازی را بالا برده است. در حالیکه در برابر آشفتگی ناشی از چرخه های اقتصادی قرار گرفته است.

این در حالی است که بخش های نفت، ساخت و ساز و معادن، سه رکن اصلی اقتصاد ایران  بیشتر از سهم خود از بالا و پایین شدن و نوسانات قیمت ها دیده می شود که سودآور است اما در عین حال به عنوان منابع پایدار رشد اقتصادی، بی ثبات و غیر قابل پیش بینی است.

ایران بیش از ۱۰۰ شرکت داروسازی را تشکیل می دهد که اکثر آنها دارو های متفاوتی را تولید می کنند، در حالی که بسیاری از شرکت های دانش بنیان نیز در سال های اخیر تاسیس شده اند و در حال فعالیت هستند. در واقع، صنعت دارویی ایران یکی از بخش های سودآور برای سرمایه گذاران خارجی بوده است، زیرا تحریم های اقتصادی غرب علیه کشور در ماه ژانویه لغو شده است.

مقدمه:

با توجه مزایای مختلف صنعت دارو، بسیاری از کشورهای اروپایی با جمعیت کم و منابع طبیعی محدود، به میزان قابل توجهی به تحقیق و توسعه در داروسازی پرداخته اند.

گردش مالی جهانی در حال حاضر بیش از ۱ تریلیون دلار است و انتظار می رود تا سال آینده به ۱٫۶ تریلیون دلار برسد. با این حال، ایران هنوز بطور آشکار به دلیل سالها انزوای تکنولوژیکی و توسعه ای شرایط سختی را متحمل شده است. اما پس از لغو تحریم های اقتصادی علیه ایران در ماه ژانویه و برنامه انرژی هسته ای آن، چشم انداز تغییر کرده است. ایران با پیوستن به اقتصاد جهانی، به دنبال سرمایه گذاری خارجی و تکنولوژی تولید در زمینه توسعه زیرساخت ها و احیای صنایع آن است.

با در نطر گرفتن هدف های سرمایه گذاری و سندیکای صنایع دارویی ایران و برپایی نمایشگاه های بین المللی دارویی و صنایع وابسته، انتظار می رود شرکت های بزرگ سرمایه گذاری در این مهم مشارکت نمایند و چشم انداز امیدوار کننده ای را برای صنعت دارویی ایران رقم بزنند.

به بلوغ رسیدن:

داروسازی های بزرگ دارایی های مالی قابل توجه و زیادی را در رفتار دولت ایفا می کنند، به ویژه در تصمیم گیری ها یا سیاست هایی که قیمت گذاری پزشکی یا روند تایید داروهای جدید را تحت تاثیر قرار می دهد.

۹۸٪ از تقاضای داخلی برای داروها به صورت بومی برطرف می شوند. با این وجود محصولات وابسته دیگر خارجی، بیش از ۳۰ درصد از ارزش بازار داخلی را تشکیل می دهند. این صنعت بیش از نیمی از مواد خام خود را برای مواد شیمیایی وارداتی می کند و مواد خام مواد بیولوژیک را وابسته به خود می داند.

بر اساس اهداف تعیین شده در برنامه توسعه اقتصادی پنج ساله (۲۰۱۶-۲۱)، صنعت داروسازی باید حداقل ۷۵ درصد از ارزش بازار داخلی را به دست آورد. مقامات اطمینان داشتند که این صنعت در واقع می تواند به هدف برسد زیرا در دو سال اول برنامه نزدیک به ۲ میلیارد دلار سرمایه گذاری خارجی را جذب می کند.

 

فرصت های صادرات:

ظرفیت تولید برخی از داروهای ایرانی بیش از نیاز داخلی است. این در برخی موارد منجر به رقابت ناسالم میان تولیدکنندگان دارو شده است. از سوی دیگر، تولید ژنریک ها و بیوسیمیلارها به صادرات کمک می کند و فرصت مهمی را برای افزایش صادرات داروی ایرانی فراهم آورده اند. کشورهای کم درآمد و متوسط به پایین تمایل بیشتری دارند که این دارو ها را از ایران وارد کنند تا داروهای تجاری آمریکایی و اروپایی.

البته با افزایش هزینه داروها و بحران های اقتصادی، حتی برخی از کشورهای اروپایی در حال تبدیل شدن به بازارهای خوب هستند.

فرصتی دیگر برای صادرات، فروش داروسازی به موسسات بین المللی مانند صندوق کودکان سازمان ملل است. یونیسف، داروها و مراقبت های بهداشتی را برای کودکان و مادران در کشورهای در حال توسعه فراهم می کند.

 موانع صادرات:

علیرغم ذکر این واقعیت که مانع های سیاسی، بیشترین موانع را در راه صادرات پزشکی ایجاد می کنند، با این حال تنها عوامل آن نیستند. از قرار معلوم شرکت های ایرانی موفق به تضمین استانداردهای کیفیت کار تولید خوب برای ثبت نام دارو در کشورهای مقصد یا فروش آنها به سازمان هایی مانند یونیسف نشده اند.

مانع دیگری برای صادرات داروها، قیمت پایانی تولید دارو در ایران در مقایسه با سایر کشورها است که این میزان نسبتا بیشتر است و قیمت نهایی بالاتری دارد.

نکته در اینجاست که دولت به تولیدکنندگان نیاز دارد تا مواد خام داخلی را با هزینه ای بالاتر از همتایان وارداتی خود خریداری کنند، منجر به افزایش قیمت های پایان یافته و در نتیجه محصولات ایران را از بازار بین المللی عقب انداخته و یا بازی تجارت را واگذار کرده است.

راه حل:

برای حمایت از توسعه تکنولوژیکی صنعت داخلی، دولت باید بیشتر از قبل روی پشتیبانی از پلت فرم آموزشی برای آموزش مهندسین، داروسازان و شیمیدانها حمایت و سرمایه گذاری کند به طوری که صنعت بتواند به خودکفایی برسد و انگیزه را برای تجارت و سودآوری بالا ببرد. همچنین ساز و کار مناسب برای کاهش هزینه های نهایی از سوی نهادهای زیربط تا حد مطلوبی می تواند کارساز باشد.

توجه به کاهش واردات بی رویه و جلوگیری از قاچاق می تواند به رشد صادرات و نیز افزایش فضای رقابتی داخلی کمک بسزایی کند.

شرکت های دارویی ایران باید با توجه به بازار های کشورهای دیگر تولید کنند. به طوریکه بازار اقتصادی جهانی را به راحتی از دست ندهند.

سرمایه گذاری در بخش های تحقیق و توسعه دارویی از نکات مهم دیگر است که قابل مطرح کردن می باشد. بخش صنعت دارویی بیش از هر صنعت دیگر به شدت وابسته به بخش تحقیق و توسعه آن است. شرکت های داروسازی تا حدود ۲۵ درصد از درآمد خود را در معیارهای تحقیق و توسعه سرمایه گذاری می کنند. که می تواند به رشد و توسعه های این صنعت بیانجامد. این صنعت یکی از سودآورترین صنایع در جهان است و نیازمند سرمایه گذاری بزرگ در تحقیق و توسعه است.

نتیجه گیری:

صنعت داروسازی در جوامع بین المللی به یک صنعت سودزا و درآمدزا تبدیل شده است که سهم قابل ملاحظه ای در صادرات کشورها دارد. ایران با داشتن پتانسیل های لازم در این صنعت و وجود شرکت های دانش بنیان، فرصت سرمایه گذاری های موثری را در این زمینه دارد که البته با چالش هایی هم دست و پنجه نرم می کند.

ما در این مقاله به بررسی اجمالی و لزوم سرمایه گذاری ها در صنعت دارویی پرداختیم و در شرایط اقتصادی کنونی لزوم تغییر دیدگاه به صنعت داروسازی و توجهات بیشتر در این خصوص را عاملی برای رشد توسعه و چرخه اقتصادی بیان کردیم.

گروه مشاورین جاوید سرمایه صدرا با هدف مشاوره و جذب سرمایه و نیز معرفی فرصت و ایده های سرمایه گذاری های پربازده و سودده، راهکارهای ایده آلی را در جهت ورود سرمایه گذاران به حوزه های مختلف ارائه می دهد.

 

نظرات کاربران