کم‌ریسک و پُرسود؛ تولید زغال فشرده

۱۰ اسفند ۱۳۹۷
241 بازدید
کم‌ریسک و پُرسود؛ تولید زغال فشرده

سایت گروه مشاورین جاوید– آمارهای جهانی و همچنین آمارهای کشور نشان میدهند که مصرف ذغال همواره رو به افزایش است. ذغال به عنوان یکی از مواد مصرفی در صنعت و همچنین مصارف خانگی همواره جایگاه خود را حفظ کرده است. از این رو، تولید ذغال به عنوان یک کسب و کار زود بازده و با پتانسیل درآمدزایی بالا، به تازگی مورد توجه سرمایه‌گذاران قرار گرفته است. امروزه با شرایط اقتصادی که بوجود آمده بسیاری از افراد به دنبال فرصتی مناسب برای سرمایه‌گذاری با سود بالا هستند. به جرات می‌توان گفت سرمایه‌گذاری در تولید و فروش زغال لیمو و مخصوصن زغال فشرده مورد توجه‌ترین فرصت سرمایه‌گذاری است. مصرف دخانیات در بسیاری از کشورها، مخصوصن ایران به دلیل مصرف بالا، مورد توجه قرار می‌گیرد، در نتیجه مصرف تنباکو و به دنبال آن زغال در رتبه بالایی از مصرف کننده‌ی خانگی، قهوه‌خانه‌ها ، کبابی‌ها و غیره قرار می‌گیرد. تولید زغال محدودیت فصلی نداشته و حتی با شرایط بد اقتصادی به کار خود ادامه می‌دهد تا جایی که مصرف‌کننده به مصرف خود ادامه می‌دهد. علاوه بر مصرف داخلی زغال مرغوب، مورد توجه کشورهای عربی قرار گرفته و بخش مهمی از صادرات را به خود اختصاص می‌دهد. سود بسیار چشم گیر در ازای مواد اولیه ارزان – خاک اره، پوست گردو و درصد کمی خاک زغال – از مهمترین مزیت می باشد.

درباره‌ی زغال

تولید زغال از دیر باز در کشور انجام می‌شده و هر کدام از تولیدکنندگان به نحوی کار پخت زغال را انجام می‌دادند. اما به طور کلی می‌توان شیوه تولید زغال را به دو دسته تقسیم کرد. روش سنتی و روش صنعتی. در روش سنتی به شیوه جهرم یا لاخولی چوب‌ها بر روی زمین در طول ۱۰ متر با عرض ۱۴۰ سانتی متر در امتداد هم قرار داده می‌شود و با ترکیب شلتوک – پوسته برنج – و خاکستر پوشانده شده و در امتداد نوک هرم شکل گرفته شده زغال روشن ریخته می‌شود و کوره پس از روشن شدن از روز سوم قابل برداشت بوده و به مدت حداکثر ۱۵ روز زمان برده خواهد شد که کلیه چوب ها تبدیل به زغال شوند. نوع دیگری از این کوره نیز وجود دارد که در ارتفاع یک متر از سطح زمین با دیوارچینی و پهن کردن ورق‌های توری و پوشاندن چوب‌ها با خاک زغال – مناسب برای آب و هوای مناطق مرطوب – زغال به‌دست می‌آید. این روش‌ها در گذشته بسیار مورد استفاده بوده و هم‌اکنون نیز به همین روش‌ها، افرادی هنوز مشغول به فعالیت می‌باشند. اما در هردو روش معایب بسیار زیادی وجود دارد که محصول تولید شده مقرون به صرفه نیست و سختی کار محصول تولید باعث شده افراد بسیاری ضررهای هنگفتی متحمل شوند. در روش سنتی به دلیل آلودگی بسیار بالا،هزینه های خرید شلتوک و خاکستر، مدت زمان تولید بسیار بالا و همچنین نسبت پایین تولید و احتمال از بین رفتن زغال‌ها در اثر خطاهای انسانی و سهل‌انگاری کارگران مقرون به صرفه نمی‌باشد. ضمنن در روش سنتی جهت برداشت به موقع زغال به نیروی انسانی بیشتر و در نتیجه افزایش هزینه‌ی تولید منجر خواهد شد. از نکات مهم تولید به روش سنتی سرکشی لحظه به لحظه کوره‌ها بوده که در صورت غفلت در سرکشی مخصوصن در ساعات شب، بخشی از چوب‌های مورد استفاده از بین رفته و به موقع از کوره خارج نمی‌شود که این أمر موجب پرت بالای چوب و کاهش وزن زغال خواهد شد. در این روش احتمال افزایش ترک‌ها و شکنندگی و پوکی در زغال وجود دارد. مدت زمان چیدمان چوب‌ها در این روش جهت آماده کردن کوره تقریبن چیزی نزدیک به یک روز می‌باشد. ضمنن مهم‌ترین نکته در روش سنتی در این است که فقط این روش‌ها مناسب کسی است که استاد پخت به این روش باشد و سالیان زیادی صرف پخت آن کرده باشد.

کم‌ریسک و پُرسود؛ تولید زغال فشرده

اهمیت زغال در دنیای امروز

طبق برنامه‌ریزی دولت یکی از مهم‌ترین اهداف برنامه چهارم توسعه کشور و همچنین چشم‌انداز بیست‌ساله کشور حرکت به سمت صادرات غیر نفتی است؛ در حال حاضر عمده صادرات ایران مربوط به صادرات کالاهای نفتی می‌باشد، لذا برای رشد و گسترش صادرات غیرنفتی، برنامه‌ریزی برای افزودن واحدهای جدید و همچنین استفاده بهینه از امکانات فعلی، ضروری به نظر می‌رسد .
«ذغال از ضایعات چوب» را نمی‌توان به عنوان کالایی استراتژیک در نظر گرفت اما می‌توان این‌گونه عنوان نمود که اهمیت آن به‌عنوان یکی از سوخت‌های در دسترس بیان نمود. کشورهای بزرگ تـولید ذغال فشرده عبارتند از ژاپن‌، هلند، آمریکا، چین و غیره؛ همچنین طبق بررسی‌های انجام شده کشورهای اروپایی و آمریکا و نیز کشو‌هایی نظیر تایلند و بنگلادش برای تولید انبوه ذغال فشرده مطالعات زیادی انجام داده‌اند. عمده‌ی کشورهای مصرف‌کننده ذغال چوب عبارتتد از کشورهای عربی و حوزه خلیج‌فارس، ترکیه، کشور های آسیای میانه و غیره؛ لیکن به طور عمده می‌توان بیان کرد که ذغال چوب در تمامی کشورهای جهان کاربرد دارد. این محصول از نظر گمرک جمهوری اسلامی ایران جزء محصولات مجاز جهت صادرات به حساب می‌آید. طی سال‌های گذشته نیز تحت تعرفه گمرکی شماره ۴۴۰۲ و با عنوان «ذغال چوب و حتی بهم فشرده» صادر می‌شود. این کالا هم به صورت فله و هم به صورت بسته بندی شده صادر می‌شود که مقصد آن عمومن کشورهای عربی «برای استفاده در قلیان» و ترکیه و غیره می‌باشد. به دلیل اینکه کالای خاصی نیست لذا شامل تشویق‌های صادراتی نیز نمی شود .

سودآوری

میانگین قیمت چوب کبابی کیلویی ۱۲۰ تومان است و یک سوم ذغال می‌دهد. که می‌شود به عبارتی ۳۶۰ تومان. به‌علاوه‌ی ۴۰ تومان هزینه‌ی سوخت برای هر یک کلیو ذغال، می‌دهد به عبارتی ۴۰۰ تومان هزینه‌ی تولید یک کیلو ذغال کبابی. فروش یک کیلو ذغال به صورت فله، حداقل ۱۳۰۰ تومان است. که منهای ۴۰۰ تومان هزینه‌ی تولید یک کیلو ذغال کبابی شود، می‌دهد به عبارتی ۹۰۰ تومان سود یک کیلو ذغال کبابی به صورت فله. کمترین تولید ذغال در کوره‌های ۵۰۰ کیلویی کبابی میانگین ۱۵۰ کیلو هست که ضربدر ۹۰۰ تومان سود یک کیلو ذغال کبابی گردد، می‌دهد به عبارتی ۱۳۵۰۰۰ تومان. که در طول ۳۰ روز، حداقل سودآوری در یک ماه با کوره‌های ۵۰۰ کیلوگرمی اگر ذغال را فله‌ای بفروشید، به ۴ میلیون در ماه می‌رسید؛ و اگر ذغال کبابی‌تان را بسته‌بندی شده به بازار عرضه کنید، میانگین کیلویی حداقل ۲۰۰۰ تومان وارد بازار می‌کنید، که هزینه‌تولید ذغال ۴۰۰تومان و هزینه‌ی بسته بندی ذغال ۱۵۰ تومان برای هر کیلو از آن کم شود، می‌دهد به عبارتی ۱۴۵۰ تومان سودآوری برای هر کیلو ذغال کبابی بسته بندی شده. و با تولید روزی ۱۵۰ کیلو، با کوره‌های ۵۰۰ کیلویی کبابی، می‌دهد به عبارتی، روزی ۲۱۷ هزار تومان. و درطول ماه، می‌دهد به عبارتی ۶.۵ میلیون تومان.

کم‌ریسک و پُرسود؛ تولید زغال فشرده

بازاریابی و فروش

یوسف رضایی، یکی از تولید‌کنندگان و فعالان صنعت تولید زغال، در مصاحبه‌ای با روزنامه‌ی «فرصت امروز»، درباره‌ی شرایط بازار این محصول صحبت کرده است: «در حال‌حاضر اوضاع بازار خوب است، البته در مورد این محصول هم مثل سایر کالا‌ها که در شرایط رکود به سر می‌برند شرایط عمومی که بر فضای اقتصادی کشور حاکم است جریان دارد. وی در ادامه در رابطه با مشکلات کار افزود: یکی از مهم‌ترین مشکلاتی که در این کار وجود دارد یافتن نیروی متخصص و کاربلد است که بسیار کم هستند، به همین دلیل تلفات کار در حدی بالاتر از شرایط استاندارد است و در این شرایط زغالی که باید برای مصرف قلیان استفاده شود و از کیلویی هفت هزار تومان شروع می‌شود باید به دلیل عدم‌کیفیت در بسته‌های کبابی به دست مصرف‌کنندگان برسد و این یعنی زیانی که نصیب تولید‌کننده می‌شود. بازار‌یابی و فروش حرف اول و آخر را در هر تولیدی می‌زند، بنابراین مسئله اول فروش است، علاوه بر این کسی که می‌خواهد تازه وارد بازار شود باید چوب را در فصل زمستان که فصل هرس است بخرد و دپوی مناسبی از این جهت داشته باشد تا تولید، برایش به صرفه باشد، زیرا در شرایط ابتدایی تولید تلفات کار بالاست و چوبی که در زمستان کیلویی ۲۵۰ تومان قیمت دارد با چوب بهار و تابستان که کیلویی ۱۰۰۰ تومان خریداری شده است در میزان زیان وارده و تلفات کار بسیار متفاوت است. بازاریابی حرفه‌ای و اصولی، مهم‌ترین اصل در موفقیت در این صنعت است.

نتیجه گیری

با توجه به بررسی‌های انجام شده در بخش بازار، می توان نتیجه‌گیری کرد با توجه به میزان عرضه محصول، سهم قابل حصول از بازار مصرف ذغال چوب در آینده دارای جایگاه مناسبی می‌باشد، و با در نظر گرفتن ظرفیت تولیدی این طرح – ظرفیت ۳۰۰ تن در سال -، و نظر به اینکه محصول ذغال چوب واردات نیز دارد – کشور چین و … – برای اینکه بخشی از بازار را در اختیار داشته باشیم، می بایست یا قیمت تمام شده را کاهش داده و یا اینکه بازارهای خارجی را در اختیار بگیریم – صادرات -. با توجه به مواردی که بر شمردیم و همچنین در نظر گرفتن این موضوع که تاکنون هکتارها جنگل و منابع طبیعی کشور، تاوان بی مبالاتی ما را پرداخته اند. همانطور که می‌دانید اکثر روستاهای کشور علاوه بر سوخت‌های فسیلی از چوب برای تامین انرژی استفاده می‌کنند؛ لذا در صورتی‌که آنها به‌جای چوب از ذغال استفاده کنند، هم آلودگی کمتری وجود دارد و هم میزان گرمایش بیشتری ایجاد می‌کند. لذا با توجه به سر مایه‌گذاری کم و مواد اولیه ارزان میتوانیم محصولات ارزانی را در اختیار روستاییان قرار دهیم و با این کار یکی از عوامل تخریب جنگلها را تا حدودی حذف نمائیم.

 

بازاریابی و فروش، اساس هر کسب و کار خرد و کلان است. به توازن رساندن عرضه و تقاضاء، نتیجه‌ِ‌ی مطالعه‌ی دقیق بازار برشمرده می‌شود. برای تدوین طرح توجیهی تولید ذغال فشرده، می‌توانید با گروه مشاورین جاوید سرمایه صدرا در ارتباط باشید.
«رؤیات‌و زنده‌گی کن»

نظرات کاربران